Heart-based leadership

Leadership seems to be a very popular topic nowadays. It looks like everybody wants to be a leader. The problem with wanting to be a leader is that this wanting makes you incapable of being one. A leader is not something you want to be, you can do, nor can learn to become; a leader is something that you are. True leaders never wanted to be a leader, didn’t become one due to their MBA, and would never call themselves that way. Leadership is soul- and heart-based, instead of the opposite ego-based wanting to be a leader. Ego wants to winn at the expense of others; a leader wants harmony for all involved.

The popularity of leadership can be explained by our ego-based society that is increasingly narcistic, due to less frustration tolerance in our millenials by our way of raising them with a lot more of instant gratification of what they want. And when you are the leader, you don’t have to be frustrated by other people, isn’t that the attraction of it all?! But with so many leaders, who will be left to lead?

The world doesn’t need more leaders; the world needs more heart, and this is the difficult road to take. Your heart has to be broken open by experiencing that life goes exactly the way you don’t want it to go, which eventually will make you feel truly compassionate for all that is alive.

If you want to lead, there is one thing left to do: lead yourself… are you able to?

Kwakzalverij

Ik ben tegen kwakzalverij; wie niet? Maar ik ben er ook op tegen om alles wat (nog) niet wetenschappelijk bewezen is, nog niet onderzocht is, danwel niet te onderzoeken is kwakzalverij te noemen.

Het meeste geld voor onderzoek komt van de farmaceutische industrie. Op Twitter las ik dat een farmaceutisch bedrijf meer geld in kas heeft dan menig land!. Helaas kan ik de bron daarvan niet snel terugvinden, maar dat moet verifieerbaar zijn. And: please correct me if I am wrong… Voor commercieel niet interessante behandelingen is zoveel minder financiering voorhanden dat dat tot een vertekening leidt van het verschil in effectiviteit tussen evidence-based en niet-evidence-based behandelingen.

De ware wetenschapper heeft een open mind, zijn emoties onder controle en bij voorkeur ook een open hart. De evidence-based medicine heeft echter ook geleid tot fundamentalistische aanhangers in oorlog met andere ‘religies’. De strijd wordt gevoerd vanuit emotie en superioriteit met een masker van ratio. Er wordt aangevallen om het eigen gelijk te bevestigen zonder te luisteren naar het verhaal van de ander. Het gaat om winnen ten koste van de ander onder de illusie dat het goede wordt gedaan voor de patient.

Kijken we naar deze dualiteit vanuit een hoger bewustzijnsniveau dan kunnen we deze separatie transformeren naar verbinding. Ook ik heb de wetenschap niet in pacht, maar aan wat werkt en wat niet werkt zou bij voorkeur hand-in-hand procesmatig gewerkt worden.

Ik werk met liefde binnen de evidence-based geneeskunde, maar vindt dat je geneeskunde niet kunt afsnijden van gezondheid in het algemeen. Aangezien wij de problemen in de gezondheidszorg met de minds die het bedacht hebben, niet opgelost krijgen, is het tijd om ons nederig op te stellen met betrekking tot het grotere geheel.

Evidence-based krijgt dan zijn verdiende plaats binnen consciousness-based healthcare die begint met de wijsheid dat een lichaam natuur is en het gezondst is als het leeft volgens de wetten van die natuur. Een lichaam dat goed verzorgd wordt met slaap en voeding en dat in balans is qua activiteit en rust. Een tweede pijler is psychoeducatie over hoe wij gezond met onze geest om kunnen gaan. Een derde pijler is mensen gaan zien als primair een hart en een ziel, waarvoor voeding en verbinding van levensbelang is. Voor optimale gezondheid zijn lichaam, geest en ziel met elkaar in harmonie.

Ik zoek nog altijd naar de goede woorden en daarom de volgende beperkte vergelijking:
Kun jij jouw liefde voor de ander wetenschappelijk bewijzen? Kun jij bewijzen dat jouw liefde voor de ander die ander gelukkiger maakt? Kun jij bewijzen dat jouw liefde voor die gelukkige ander die ander gezonder maakt, waardoor hij minder gezondheidszorg nodig heeft? Maar omdat jij dat niet wetenschappelijk kunt bewijzen, is het dan niet het goede voor die ander?

Als wij willen bijdragen aan het helen van de gezondheidszorg, aan het helen van de patienten, aan het helen van de dokters, aan het helen van de maatschappij, aan het helen van de wereld, kan ieder individu dat het best vanuit zijn eigen innerlijke bron van wijsheid doen, te bereiken met meditatie.

Wetenschappers die mediteren, mogen van mij het voortouw nemen in de differentiatie van wat wel en wat niet kwakzalverij is.