Shared decision making of samen beslissen

In het redactioneel van Yvo Smulders (NTvG 09-03-2017) herken ik dat shared decision-making goed klinkt, maar niet-pluis voelt. Samen beslissen was een onbewuste bekwaamheid geworden. Geneeskunde is een wetenschap over mensen. De kosten van de gezondheidszorg zijn te hoog en de economie, een wetenschap over geld werd om hulp gevraagd. De economie bedacht shared decision-making als tool om de zorg goedkoper te maken en de gemeten kwaliteit te verbeteren. Gemeten kwaliteit is echter niet hetzelfde als kwaliteit. En ervaren kwaliteit door mensen houdt zich niet aan de gemeten wetten van de economie. Integendeel, hoe meer geld en tijd geinvesteerd wordt in tools als shared decision-making hoe minder en tijd en geld overblijft voor menselijke waarden in de zorg. Werkelijke kwaliteit vindt plaats in een veilige dokter-patient-relatie. The patient doesn’t care what the doctor knows, unless he knows that the doctor cares. Economische ideeen zijn niet fout, maar moeten de menselijke maat in de zorg dienen. Nu is er sprake van twee gescheiden mindsets, die steeds verder van elkaar verwijderd raken. Door de focus op kosten wordt de kwaliteit minder. Door de focus op kwaliteit worden de kosten minder. Een patient is geen klant die de beste zorg wil kopen, maar een mens in nood die afhankelijk is van een ander voor de best mogelijke zorg. Autonomie is goed, maar overgewaardeerd. Een mens in nood is bang en bang zijn verstoort het denken. Heeft de bange mens dan behoefte aan meer informatie voor het overbelaste brein of aan een dokter die ontspanning en vertrouwen kan geven. Ik vergeet nooit de patient die goed geinformeerd een interventie onderging met een risico van 10%, het risico kreeg en een klacht indiende omdat het risico voor hem 100% was. Als dokter heb je kennis en ga je voelen wanneer en hoe je die in de relatie met de individuele patient inbrengt. Te doen heb ik met de dokter die in iedere patient een potentiele klacht ziet. Zo heb ik ook te doen met de patient die in iedere dokter een potentiele egoist ziet. De wereld zien vanuit vertrouwen of wantrouwen heeft meer te maken met de mens die ziet dan met de wereld die gezien wordt. En in het kader van samen beslissen: luisteren wij naar de ouderen “die de SEH overspoelen”, maar die liever met een mantelzorger op 1 dag alle diagnostiek komen doen poliklinisch, ware het niet dat hun frailty uit de kosten-effectieve gezondheidszorg wegbezuinigd is.

Leave a reply